ادعای دروغین آبسوز کردن خودرو

0
153

مدتی است که فردی با نام «علاءالدین جاسمی‌زرگانی» وب‌سایتی راه انداخته و با پیش‌فروش کردن «سامانه آبسوز» پول خوبی به جیب می‌زند. او قیمت این سامانه را برای خودروهای داخلی ۴.۵ میلیون تومان اعلام کرده ‌ و می‌گوید در مرحله اول این سامانه ۵۰ درصد با آب کار می‌کند و در فازهای بعدی می‌خواهد این رقم را به ۱۰۰ درصد برساند. جاسمی‌زرگانی مدعی است ‌ با ریختن آب در باک بنزین و انداختن یک «قرص ۱۰۰۰ تومانی» داخل آن، می‌توان از انرژی آب استفاده کرد.

گرچه بسیاری واقعیت را می‌دانند اما باز هم هستند عده‌ای که فکر می‌کنند چنین چیزی واقعیت دارد. به حدی که بقیه را عقب ‌مانده و ضد ایرانی خطاب می‌کنند! بااین‌ وجود بد نیست برای یک بار هم که شده، با واقعیت «خودرو آبسوز» مواجه شویم. جاسمی زرگانی تابه‌حال در مورد شیوه کار «اختراع» خود حرفی نزده اما دو نوع واکنش برای آن محتمل است: اولی واکنش تجزیه آب به مولکول‌های سازنده و استفاده از گاز هیدروژن به عنوان سوخت موتور و دومی بهره‌گیری از پیل ولتایی.

واکنش تجزیه آب یا همان برق‌کافت آب، با استفاده از انرژی الکتریسیته صورت می‌گیرد. در این واکنش ابتدا آب را با حرارت به بخار تبدیل می‌کنند تا پیوندهای بین‌مولکولی شکسته شود. سپس برای شکستن پیوندهای بین‌اتمی می‌بایست از دو الکترود متصل به یک منبع الکتریسیته استفاده شود. مشکل اینجاست که تولید هیدروژن آن‌ هم با چنین واکنشی در مقیاس یک خودرو شهری به‌صرفه نیست و برق زیادی نیاز دارد. به همین دلیل است که هیدروژن مورد نیاز خودروهای هیدروژنی توسط نیروگاه‌ها تامین می‌شود.

سؤال این است که چرا همان برقی که می‌خواهیم برای برق‌کافت استفاده کنیم، به یک پیشرانه الکتریکی نمی‌دهیم تا خودرو را به حرکت دربیاورد؟! برخی می‌گویند ‌ سوختن هیدروژن انرژی بیشتری دارد اما نکته‌ای که لحاظ نمی‌کنند این است که آیا موتور خودروهای داخلی توان سوختنش را دارند؟ مگر «مخترع» نگفته بود که این سامانه در مرحله اول تنها ۵۰ درصد با آب کار می‌کند، پس آیا موتور می‌تواند همزمان هم بنزین و هم هیدروژن‌(!) را بسوزاند؟ اینها سوالاتی است که جاسمی زرگانی تابه‌حال جوابی برای آنها نداشته است.

در پیل ولتایی اساس کار به این صورت است که یک محلول الکترولیت با دو یا چند الکترود کاتد و آند جریان الکتریسیته را ایجاد می‌کنند. مثال این پیل ولتایی را حتماً با همان آزمایش معروف لیمو و دو فلز مس و روی دیده‌اید. مشکلی که این پیل‌ها دارند این است که نخست فقط با آب کار نمی‌کنند و حتماً نیاز به محلول الکترولیت دارد، دوم با کاهش غلظت محلول اثر خود را از دست می‌دهند و سوم مقدار انرژی تولیدی به حدی نیست که برای حرکت دادن یک خودرو کافی باشد. ضمنا مگر داخل باک ۵۰ درصد بنزین نبود؟ چگونه برای این فرآیند آب از بنزین جدا می‌شود؟

بنابراین «خودرو آبسوز» حتی با منطق علمی هم جور در نمی‌آید. متأسفانه در سال‌های اخیر شاهد موج‌سواری کلاه‌برداران از هر اتفاق سیاسی و اقتصادی بودیم و حالا هم که بنزین گران شده، عده‌ای با وعده‌های مضحک و دروغ‌های گوبلزی به دنبال خالی کردن هر چه بیشتر جیب مردم هستند. البته نوک پیکان انتقاد به سمت رسانه‌هایی چون صداوسیما و خبرگزاری‌های رسمی کشور است که با تریبون دادن به چنین افرادی، بسیاری از مردم را گمراه می‌کنند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید