پیکان
پیکان
پیکان
Paykan
موسسمحمود خيامي
تاسیس۱۳۴۶
کشورايران

هنوز هم می‌توانید پیکان‌ها را، در خیابان‌های تهران و ایران مشاهده کنید. هرچند که کم‌کم دارد تماشای آن‌ها به یک امر شگفت‌انگیز هم تبدیل می‌شود. اما روزگاری پیکان،‌ برای خودش در بازار خودروی ایران سلطنت می‌کرد. روزهایی که حتی نخست‌وزیر ایران پیکان سوار شده و شعار هر ایرانی یک پیکان را سر می‌دادند. این سدان، در سال ۱۳۴۶ و توسط برادران خیامی در ایران‌ناسیونال شروع به تولید کرد. البته قبل از آن اتومبیلی بود که از سال ۱۹۶۷ میلادی با نام هیلمن هانتر در انگلستان شروع به تولید کرده بود. اما در سال ۱۹۷۹میلادی خط تولید آن برای همیشه تعطیل شد، هرچند که در دهه چهل شمسی امتیاز تولید آن نصیب کشورمان شد تا حتی با وجود تعطیلی کمپانی مادر، اما باز هم پیکان را داشته باشیم. پیکان در زمان خودش، به واسطه جادار بودن و قیمت مناسب و امنیت معقول، حسابی مورد متوجه مردم طبقات متوسط ایران قرار گرفت. تولید پیکان به طور رسمی از بهار ۱۳۴۶ آغاز شد. تا سال ۱۳۵۹ هم به کارش ادامه داد. تا این‌که خط تولید اصلی آن امتیاز تولید را به کرایسلر آمریکا واگذار کرد. در آن روزها بود که پیکان‌های چراغ بنزی هم تولید شدند. پیکان روی هم رفته، سدانی بود که پیشرانه‌ای ۱.۶ لیتری داشت؛ با سپرهای فلزی آب کروم داده شده و قالپاق‌های نقره‌ای و چراغ‌های چهارگوش بزرگ و شیشه‌هایی که طبیعی بود به نسبت زمانه خودش بالابرهای دستی داشت. باقی داشته‌ها و آپشن‌ها هم که به نسبت زمانه خودش بود؛ داشبوردی کوچک با سوئیچی زیر آن و کیلومترشماری تا درجه ۱۲۰ مایل. پیکان در زمانه خودش، مثل پراید در زمانه دهه هفتاد و هشتاد و نود بود. البته با این تفاوت که وضعیت بهتری نسبت به پراید داشت و دست‌کم کمتر در تصادفات دچار مشکل می‌شد. تولید پیکان در سال ‍۱۳۸۴ برای همیشه متوقف شد. هرچند که تولید وانت‌پیکان‌ها تا ده سال بعد ادامه داشت. البته وانت‌پیکان‌ها هم که متوقف شدند، جای خودشان را به آریسان‌ها دادند. پیکان به واسطه مشکلات زیست‌محیطی که داشت تعطیل شد. تا زمان تعطیلی، گفته می‌شود که دو میلیون دستگاه از این خودرو فروخته شد. در کل چهار نوع پیکان کار، پیکان دولوکس، پیکان جوانان و پیکان استیشن تا زمان پیروزی انقلاب تولید می‌شد که پیشرانه‌های ۱۶۰۰ و ۱۷۲۵ سی‌سی داشتند.

همهٔ مدل‌های پیکان
آگهی‌های پیکان