پراید هاچبک
Pride Hatchback
    مشاهدهٔ آگهی‌ها
    معرفی خودرو

    ورود پراید به ایران به سال ۱۳۷۳ شمسی بازمی‌گردد. این خودرو برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ میلادی به‌ سفارش فورد امریکایی در کمپانی مزدای ژاپنی ساخته شد و تولید آن تا سال ۱۹۹۳ ادامه یافت. سپس خط تولید آن به کیا موتورز کره سپرده شد تا در آنجا نیز با نام کیا پراید تا سال ۲۰۰۰ ساخته شود. خط تولید این هزار اسم سرگردان، درنهایت در سال ۲۰۰۱ به ایران و سایپا رسید تا در کشور ما برای سال‌ها جا خوش کند. بنابراین اولین پرایدهای واردشده به ایران تولید کیا موتورز بودند و بعد از توقف تولید این خودرو در کره، خط تولیدش به ایران منتقل شد. در واقع بعد از سال‌ها سلطه پیکان در ایران، خودرویی کوچک با طراحی متفاوت که شیشه‌بالابر برقی داشت، پنج دنده بود، نرم و پرشتاب و البته خوش‌قیمت، توجه همگان را به خود جلب کرد. همین توجه باعث شد تا سایپا به فکر مونتاژ این خودرو در داخل بیفتد و در نهایت از سال ۸۰ تولید آن به‌طور کامل در ایران انجام شود. موتور پراید وارد شده به ایران با ۱.۳ لیتر حجم، معروف به موتور B1 است. مدل پراید هاچ‌بک از سال‌های ۷۳ تا ۷۵ وارد کشور شد و آن را با نام کیا پراید هاچ‌بک شناختند. این خودرو در سال‌های ۷۵ تا ۷۹ با قطعات کره‌ای در کشور مونتاژ می‌شد که به پراید MD معروف‌اند. از سال ۸۰ امتیاز و خط تولیدش به سایپا واگذار شد و محصولات جدید را هم صبا و نسیم نامیدند، اما در بین عموم مردم به همان پراید هاچ‌بک شناخته می‌شود. پراید هاچ‌بک تا سال ۸۹ براساس همان پلتفرم قبلی ساخته شد و پس از آن سایپا برای ارتقای سطح کیفی این خودرو تولید آن را براساس پلتفرمی جدید به نام X100 در تیپ‌های مختلف آغاز کرد. پرایدهای وارداتی به ایران کاربراتوری بودند و سایپا نیز کار تولیدشان را به همان شکل آغاز کرد، اما در سال ۸۲ تولید پراید انژکتوری در ایران کلید خورد. پراید از ابتدا به‌عنوان یک خودروی اقتصادی ساخته شد. مصرف سوخت ناچیز، هزینه تعمیرات کم، تعمیرات راحت و استهلاک پایین همه عواملی بودند که در ساخت و طراحی این خودرو در نظر گرفته شدند. در ایران نیز همین ذات اقتصادی از دیگر دلایلی بود که باعث شد این خودرو به‌سرعت موردتوجه قرار بگیرد.

    مشخصات فنی

    سرعت

    ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت


    صفر تا صد

    ۱۵ ثانیه


    نوع سوخت

    بنزین


    مصرف سوخت ترکیبی

    ۷ لیتر


    کلاس بدنه

    هاچبک


    حجم موتور

    ۱.۳ لیتر


    قدرت موتور

    ۶۳ اسب بخار


    تعداد سیلندر

    ۴ سیلندر


    نقد کارشناسی

    ۱۵%

    فنی

    ۴۵%

    ایمنی

    ۱۵%

    کیفیت ساخت

    ۱۵%

    کابین و امکانات

    نقاط قوت

    مصرف سوخت پایین


    هزینه نگهداری کم


    نقاط ضعف

    ایمنی پایین


    فضای کم داخلی


    تجربه رانندگی

    تجربه رانندگی با پراید چیزی نیست که ایرانی‌ها با آن بیگانه باشند. اما هجمه‌های فراوان به این خودرو باعث شده که نقاط مثبت آن به چشم نیاید و همواره فقط مورد نقد واقع شود. برای مثال مصرف و استهلاک پایین خودرو، هزینه کم تعمیرات، قیمت مناسب قطعات یدکی و سهولت در پیدا شدن آن‌ها، از مهمترین ویژگی مثبت آن است. باتوجه‌ به اینکه پراید هاچ‌بک در مدل‌های کاربراتوری هم تولید شده،‌ باید گفت عملکرد نسخه کاربراتوری آن هم خوب است و با وجود عدم تجهیز به سیستم انژکتور، همچنان مصرف سوختش مناسب است. شتاب اولیه پراید هاچ‌بک از دیگر نکات مثبت آن است. شتاب پراید هاچ‌بک در دنده یک و دو بالاست و این امر به‌دلیل وزن کم این خودرو است. اما قدرت پایین موتور و ضعف عملکرد آن، باعث می‌شود که شتاب ثانویه خودرو به شکل محسوسی کم شود. این شتاب، باتوجه‌ به وزن کم پراید هاچ‌بک باید بیشتر باشد، اما وقتی موتور از دنده یک و دو بالاتر می‌رود، شتاب خودرو به شکل چشم‌گیری کم می‌شود؛ این مشکل نشان از قدرت پایین موتور و ضعف جعبه‌دنده دارد. فرمان مدل‌های ساخت کره هیدرولیک نیست، اما، سفتی‌ و فرمان‌ناپذیری در آن‌ها دیده نمی‌شود. کیفیت پایین مونتاژ قطعات از دیگر وجوه منفی پراید است. یکی از نتایج منفی این معضل، انتقال کامل صدای موتور و صدای فضای بیرون به داخل کابین است. گرچه این مشکل در مدل‌های ساخت کره، با وجود عمر بیشتر، به‌مراتب کمتر دیده می‌شود. وزن پایین پراید، که موجب مصرف کم و شتاب بالایش می‌شود، به‌طورکلی از معایب خودرو به‌شمار می‌رود. وزن کم باعث تکان‌های بیشتر کابین شده و در ضمن به دلیل چسبندگی کمتر به جاده، ضریب ایمنی هم پایین ‌آورده است. ایمنی پایین پراید هاچ‌بک (یا همان پراید نسیم) هم انتقادات زیادی را متوجه این خودرو می‌سازد. عدم وجود کیسه هوا و دیگر تجهیزات ایمنی در این مدل‌ها بر مشکلات این خودرو افزوده است. بدنه ضعیف پراید، که وزن کم این اتومبیل ناشی از آن است، باعث می‌شود ضربات ناشی از کوچک‌ترین تصادفات نیز به سرنشینان منتقل شود. همچنین، پایین بودن وزن این خودرو خطر چپ کردن در سرعت‌های بالا را نیز افزایش می‌دهد؛ خطری که در سرعت بالای صد کیلومتر چندین برابر می‌شود. همه این موارد باعث می‌شود که پراید هاچ‌بک یک خودروی جاده‌ای به‌شمار نرود و برای مصارف شهری مناسب‌تر باشد.