اسمارت
اسمارت
اسمارت
Smart
موسسنیکولاس هایک
تاسیس۱۹۹۴
کشورآلمان

ایده تولید خودروهای کوچک و مینی و البته خاص، چیزی بود که در فکر یک ساعت‌ساز می‌گذشت و دوست داشت که آن را عملیاتی کند. کسی فکر نمی‌کرد این میکرواتومبیل‌ها با آن قیافه‌های فانتزی بتوانند برای خودشان جایگاهی خاص در خودروسازی دنیا ایجاد کنند. اما این اتفاق افتاد. همه چیز هم به کارخانه ساعت‌سازی سواچ بر می‌گشت. بله، ظاهراً سوئیسی‌ها پشت این قضیه بودند. نیکولاس هایک، مدیرعامل سواچ این ایده را داشت که چرا اتومبیل‌سازان مطرح جهانی، توجهی به سلیقه کسانی که دنبال خودروهای کوچک و مینی و خاص هستند، ندارد. ایده‌اش را به چند جایی هم ارائه داد. قرار بود اول هم اسمش را بگذارند «سواچموبیل». انتظار هم این بود که خود سواچ اقدام به تولید آن کند. اما هایک زیرک‌تر از این حرف‌ها بود که دم به تله دهد و به‌طور مستقیم بخواهد وارد صنعت خودروسازی شود. در نتیجه به سراغ کمپانی‌های بزرگ مانند فولکس واگن رفت. مدیرعامل فولکس واگن که تغییر کرد، قرارداد با هایک به هم خورد. هایک هم بعد از فیات و رنو، سروقت دایملر-بنز رفت و با آنها به توافق رسید. به سال ۱۹۹۴ بود که قرارداد همکاری امضا کردند. بر اساس این قرارداد بود که هایک، شرکت SMH AUTO را ایجاد کرد تا بتوانند اولین خودروی هیبریدی‌شان را تولید کنند. البته ساخت اولین اسمارت به ۱۹۹۸ کشید و هیبریدی هم نبود. اولین خودرویی که تولید کردند، «اسمارت فورتو» نام داشت. قرار بود که اسمارت رودستر و اسمارت فورفور هم تولید شود. اما دایملر-بنز که شم اقتصادی خوبی داشت، متوجه شد که این خودروها خوش می‌درخشند. پس سهم خودش را افزایش داد تا بتواند هم سود بیشتری دریافت کند، هم در طراحی‌ها و فنی خودرو دخالت بیشتری داشته باشد. با این حال، ساخت این خودروها و همچنین شاسی‌بلند «اسمارت مور» تا سال 2005 به پایان رسید و از آن به بعد اسمارت کاملاً زیرمجموعه مرسدس بنز شد. در سال ۲۰۰۶، اولین اسمارت فورتوی الکتریکی طراحی و سال بعدش راهی بازار شد. نسل دومش هم در سال ۲۰۰۹ عرضه شد. در سال ۲۰۱۳، نسل سوم و پرقدرت‌تر اسمارت‌ها وارد بازار شدند. نسل آخر هم در سال ۲۰۱۶ به نمایش گذاشته شد. در ایران نیز مدل فور ۲ و فور ۴ آنها به فروش می‌رسد.

همهٔ مدل‌های اسمارت
آگهی‌های اسمارت